Shloka 46
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
सभ्यास्तु ये तत्र बभूवुरन्ये ताभ्यामृते धार्तराष्ट्रेण चैव । तेषामभूद् दुःखमतीव कृष्णां दृष्टवा सभायां परिकृष्यमाणाम्,उस समय वहाँ जितने सभासद् उपस्थित थे, उनमेंसे कर्ण, शकुनि और दुर्योधनको छोड़कर अन्य सब लोगोंको सभामें इस प्रकार घसीटी जाती हुई द्रौपदीकी दुर्दशा देखकर बड़ा दुःख हुआ
sabhyās tu ye tatra babhūvur anye tābhyām ṛte dhārtarāṣṭreṇa caiva | teṣām abhūd duḥkham atīva kṛṣṇāṃ dṛṣṭvā sabhāyāṃ parikṛṣyamāṇām ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—บรรดาขุนนางและผู้ร่วมสภาคนอื่น ๆ ที่อยู่ ณ ที่นั้น—ยกเว้นสองคนนั้นและธฤตราษฏระ—ต่างเกิดความทุกข์ระทมอย่างยิ่ง เมื่อเห็นกฤษณา (เทราปที) ถูกลากฉุดไปมาในท้องพระโรง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Moral awareness without action is insufficient: the assembly largely recognizes the wrong done to Draupadī and feels grief, yet the failure to intervene shows how adharma can prevail when power, fear, or loyalty silence those who know what is right.
In the Kuru assembly, Draupadī (called Kṛṣṇā) is being dragged and publicly humiliated. Vaiśampāyana notes that most courtiers are deeply distressed at the sight, with certain key figures excluded from this sympathetic reaction.