Shloka 7
अध्याय ६६: पुनर्द्यूत-प्रस्तावः
Proposal for a Renewed Dice Game
समुच्चरन्त्यतिवादाश्न वक्त्राद् यैराहत: शोचति रात्र्यहानि । परस्य नामर्मसु ते पतन्ति तान् पण्डितो नावसूजेत् परेषु,मुँहसे जो कटु वचनरूपी बाण निकलते हैं, उनसे आहत हुआ मनुष्य रात-दिन शोक और चिन्तामें डूबा रहता है। वे दूसरेके मर्मपर ही आघात करते हैं; अतः विद्वान् पुरुषको दूसरोंके प्रति निष्ठुर वचनोंका प्रयोग नहीं करना चाहिये
samuccaranty ativādāś ca vaktrād yair āhataḥ śocati rātryahāni | parasya nāmarmasu te patanti tān paṇḍito nāvasūjet pareṣu ||
ถ้อยคำหยาบกร้าวและเกินควรที่พุ่งออกจากปาก ย่อมประดุจศรที่ทิ่มแทงผู้อื่น ผู้ถูกทำร้ายย่อมเศร้าโศกทั้งกลางวันและกลางคืน ถ้อยคำนั้นตกลงบนจุดอ่อนของผู้อื่นโดยตรง เพราะฉะนั้นผู้มีปัญญาไม่ควรใช้วาจาโหดร้ายต่อผู้ใดเลย
विदुर उवाच
Educational Q&A
Speech can wound like a weapon; because harsh words strike others at their most sensitive points and cause lasting grief, the wise practice restraint and avoid cruel or contemptuous language.
In the Sabha Parva’s counsel-context, Vidura is instructing on righteous conduct (nīti), emphasizing ethical speech and the social harm caused by abusive or excessive verbal attacks.