Shloka 129
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
नारद उवाच एवं यो वर्तते राजा चातुर्वर्ण्यस्य रक्षणे । स विहृत्येह सुसुखी शक्रस्यैति सलोकताम्,नारदजीने कहा--जो राजा इस प्रकार चारों वर्णों (और वर्णाश्रमधर्म)-की रक्षामें संलग्न रहता है, वह इस लोकमें अत्यन्त सुखपूर्वक विहार करके अन्तमें देवराज इन्द्रके लोकमें जाता है
nārada uvāca evaṁ yo vartate rājā cāturvarṇyasya rakṣaṇe | sa vihṛtyeha susukhī śakrasya eti salokatām ||
นารทกล่าวว่า—พระราชาผู้ประพฤติปฏิบัติฉันนี้ มั่นคงในการพิทักษ์จาตุรวรรณะและธรรมแห่งวรรณะกับอาศรม ย่อมเสวยสุขยิ่งในโลกนี้ ครั้นอยู่ดีมีสุขแล้ว ในที่สุดย่อมไปถึงโลกเดียวกับศักระ (อินทรา)
नारद उवाच
Educational Q&A
A ruler’s primary ethical duty is to safeguard dharma—here framed as protecting the cāturvarṇya and varṇa-āśrama duties. Such righteous governance yields both worldly well-being and a meritorious posthumous destiny (attainment of Indra’s realm).
Nārada is describing the फल (result) of ideal royal conduct: a king who actively maintains social and religious order lives happily in this world and, upon death, reaches Śakra’s heavenly world.