Shloka 41
Śakuni–Duryodhana-saṃvāda: Dyūta-yojanā (Śakuni and Duryodhana on Planning the Dice-Game)
एष तिष्ठति गोविन्द: पूजितो<स्माभिरच्युत: । यस्य वस्त्वरते बुद्धिर्मरणाय स माधवम्,“हमने जिनकी पूजा की है, अपनी महिमासे कभी च्युत न होनेवाले वे भगवान् गोविन्द तुमलोगोंके सामने मौजूद हैं। तुमलोगोंमेंसे जिसकी बुद्धि मृत्युका आलिंगन करनेके लिये उतावली हो रही हो, वह इन्हीं यदुकुल-तिलक चक्रगदाधर श्रीकृष्णको आज युद्धके लिये ललकारे और इनके हाथों मारा जाकर इन्हीं भगवानके शरीरमें प्रविष्ट हो जाय”
eṣa tiṣṭhati govindaḥ pūjito 'smābhir acyutaḥ | yasya vastv-arate buddhir maraṇāya sa mādhavam ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “นี่คือโควินทะ—อจยุตะ—ผู้ซึ่งเราได้บูชาอย่างสมควร ยืนอยู่ตรงหน้า หากผู้ใดในพวกเจ้ามีจิตใจเร่าร้อนใคร่จะโอบกอดความตาย ก็จงท้าทายมาธวะในวันนี้ให้รบเถิด; เมื่อถูกพระหัตถ์ของพระองค์สังหารแล้ว ก็จักเข้าสู่พระวรกายของพระเป็นเจ้านั้นเอง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames Kṛṣṇa as the honored, unfailing Lord whose very presence tests intention: one who truly seeks the ultimate (even through death) may confront Him, and death at His hand is portrayed not as mere defeat but as a spiritually consequential end—‘entering’ the Lord—highlighting devotion, surrender, and the idea that contact with the divine transforms even violent outcomes.
Vaiśaṃpāyana points out that Govinda (Kṛṣṇa) is present and has been honored; he then issues a provocative invitation: anyone whose resolve is set on death should challenge Kṛṣṇa to battle, implying that such a challenger would be slain by Kṛṣṇa and attain an extraordinary post-mortem union/entry into Him.