Shloka 24
मायासभायां दुर्योधनस्य अवमान-प्रसङ्गः
Duryodhana’s Humiliation in the Hall of Māyā
श्रीकृष्ण उवाच अपराधशतं क्षाम्यं मया हास्य पितृष्वस: । पुत्रस्य ते वधाहस्य मा त्वं शोके मन: कृथा:
śrīkṛṣṇa uvāca | aparādhaśataṃ kṣāmyaṃ mayā hāsya pitṛṣvasaḥ | putrasya te vadhārhasya mā tvaṃ śoke manaḥ kṛthāḥ |
พระศรีกฤษณะตรัสว่า “โอ้ ปิตุสวสา—น้าหญิงฝ่ายบิดา! แม้บุตรของท่านเพราะความผิดของตนจะถึงกับสมควรถูกเราประหารด้วยมือเรา เราก็ยังจะให้อภัยความล่วงเกินของเขาถึงร้อยประการ อย่าให้จิตของท่านตกอยู่ในความโศกเลย”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣamā (forgiveness/forbearance) as an ethical restraint: even when punishment could be justified, one may choose measured mercy—especially to prevent grief and preserve familial and social harmony.
Kṛṣṇa addresses his paternal aunt, reassuring her about her son: even if the son’s misconduct makes him liable to be slain, Kṛṣṇa promises to pardon a hundred offenses and urges her not to succumb to sorrow.