Shloka 25
भीष्म उवाच एवमेष नृप: पाप: शिशुपाल: सुमन्दधी: । त्वां समाह्नयते वीर गोविन्दवरदर्पित:
bhīṣma uvāca evameṣa nṛpaḥ pāpaḥ śiśupālaḥ sumandadhīḥ | tvāṃ samāhnayate vīra govindavaradarpitaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “เป็นดังนี้แล—ศิศุปาล กษัตริย์ผู้บาป ผู้มีปัญญาทึบเขลา กำลังท้าทายท่าน โอ้วีรบุรุษ! เขามัวเมาด้วยความหยิ่งผยองอันเกิดจากพรที่โควินทะประทาน จึงร้องเรียกท่านออกสู่ศึก”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical warning: arrogance fueled by perceived divine favor (a boon) can lead to reckless aggression. Bhishma frames Shishupala’s challenge as arising from moral fault (pāpa) and poor discernment (sumandadhī), implying that true dharma requires humility and right judgment, not pride-driven hostility.
Bhishma addresses Bhimasena and identifies Shishupala as the instigator. He explains that Shishupala, emboldened and made arrogant by a boon associated with Govinda (Krishna), is openly calling Bhima to fight—setting the stage for confrontation and testing the assembly’s restraint and dharmic order.