Shloka 5
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
ततो न व्याजहारैषां कक्रिद् बुद्धिमतां सताम्,स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशय: । “राजाओ! केशी दैत्यका वध करनेवाले अनन्त-पराक्रमी भगवान् श्रीकृष्णकी मेरे द्वारा जो पूजा की गयी है, उसे आपलोगोंमेंसे जो सहन न कर सकें, उन सब बलवानोंके मस्तकपर मैंने यह पैर रख दिया। मैंने खूब सोच-समझकर यह बात कही है। जो इसका उत्तर देना चाहे, वह सामने आ जाय। मेरे द्वारा वह वधके योग्य होगा; इसमें संशय नहीं है
tato na vyājahāraiṣāṁ kaścid buddhimatāṁ satām | sa eva hi mayā vadhyo bhaviṣyati na saṁśayaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ครั้นแล้ว ในหมู่ชนผู้มีปัญญาและผู้ทรงศีลเหล่านั้น ไม่มีผู้ใดโต้ตอบเลย เพราะผู้ใดก็ตามที่ก้าวออกมาตอบโต้เป็นเชิงท้าทาย ผู้นั้นย่อมกลายเป็นผู้สมควรถูกเราสังหารด้วยการกระทำนั้นเอง—หาได้มีความสงสัยไม่
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When arrogance and violent vows dominate a public space, even the wise may choose silence; dharmic counsel requires safety and restraint, otherwise speech becomes a pretext for harm.
After a provocative challenge is issued in the assembly, none of the prudent and respectable men respond; the narrator notes that anyone who did respond would be treated as a target for killing by the challenger.