Shloka 2
सभा पर्व, अध्याय ३७ — युधिष्ठिरस्य भीष्मोपदेशः
Yudhiṣṭhira’s Consultation and Bhīṣma’s Counsel in the Assembly
नायं युक्त: समाचार: पाण्डवेषु महात्मसु । यत् कामात् पुण्डरीकाक्षं पाण्डवार्चितवानसि,महात्मा पाण्डवोंके लिये यह विपरीत आचार कभी उचित नहीं है। पाण्डुकुमार! तुमने स्वार्थवश कमलनयन श्रीकृष्णका पूजन किया है। पाण्डवो! अभी तुमलोग बालक हो। तुम्हें धर्मका पता नहीं है, क्योंकि धर्मका स्वरूप अत्यन्त सूक्ष्म है। ये गंगानन्दन भीष्म बहुत बूढ़े हो गये हैं। अब इनकी स्मरणशक्ति जवाब दे चुकी है। इनकी सूझ और समझ भी बहुत कम हो गयी है (तभी इन्होंने श्रीकृष्णपूजाकी सम्मति दी है)
nāyaṁ yuktaḥ samācāraḥ pāṇḍaveṣu mahātmasu | yat kāmāt puṇḍarīkākṣaṁ pāṇḍavārcitavān asi |
การประพฤติเช่นนี้ไม่สมควรต่อเหล่าปาณฑพผู้ทรงมหาตมัน โอ บุตรแห่งปาณฑุ! ด้วยความใคร่ตามใจตน เจ้าจึงบูชาพระกฤษณะผู้มีเนตรดุจดอกบัว โอ ปาณฑพทั้งหลาย! พวกเจ้ายังเยาว์นัก; ธรรมะมีสภาวะละเอียดลึกซึ้ง จึงยังไม่รู้แจ้ง แม้ภีษมะโอรสแห่งคงคาก็ชรามากแล้ว; ความจำร่วงโรย ปัญญาก็อ่อนลง—ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงให้ความเห็นชอบต่อการบูชาพระศรีกฤษณะ
शिशुपाल उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how appeals to 'proper conduct' (samācāra) can be weaponized in ethical debate: Śiśupāla frames the honoring of Kṛṣṇa as desire-driven and therefore 'unjustified,' contrasting personal motive (kāma) with rightful dharmic judgment.
In the royal assembly context (connected with the Rājasūya proceedings), Śiśupāla publicly criticizes the decision to honor Kṛṣṇa, claiming it is improper toward the Pāṇḍavas and accusing the Pāṇḍava speaker of acting from self-interest.