Shloka 22
Adhyāya 33: Antarvedī-Samāgama, Arghya-Nirṇaya, and Śiśupāla’s Objection
मां वाप्यभ्यनुजानीहि सहैभिरनुजैर्विभो | अनुज्ञातस्त्वया कृष्ण प्राप्त॒यां क्रतुमुत्तमम्,प्रभो! अथवा मुझे अपने इन छोटे भाइयोंके साथ दीक्षा ग्रहण करनेकी आज्ञा दीजिये। श्रीकृष्ण! आपकी अनुज्ञा मिलनेपर ही मैं उस उत्तम यज्ञकी दीक्षा ग्रहण करूँगा
māṃ vāpy abhyanujānīhi sahaibhir anujair vibho | anuñjñātas tvayā kṛṣṇa prāptayāṃ kratum uttamam prabho ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงประทานอนุญาตแก่ข้าพเจ้าด้วย พร้อมกับน้องชายทั้งหลายของข้าพเจ้า โอ้พระกฤษณะ เมื่อได้รับพระอนุญาตจากพระองค์แล้วเท่านั้น ข้าพเจ้าจึงจะรับทีกษาเพื่อประกอบยัญอันสูงสุดนั้น เพราะสำหรับข้าพเจ้า การกระทำอันชอบธรรมย่อมเริ่มด้วยความยินยอมอันสมควรและระเบียบอันถูกต้อง”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even a righteous goal (a great sacrifice) should be pursued through proper authorization, humility, and adherence to dharmic procedure—seeking counsel and consent rather than acting from pride or haste.
Yudhiṣṭhira addresses Kṛṣṇa, requesting his explicit permission to take the ritual consecration for the supreme sacrifice, and asks that this permission extend to his younger brothers as well.