Previous Verse
Next Verse

Shloka 18

अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः

Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection

तप्तचामीकराभेण किड्किणीजालमालिना । मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रधातिना

taptacāmīkarābheṇa kiṅkiṇījālamālinā | meghanirghoṣanādena jaitreṇāmitradhātinā ||

รถศึกนั้นส่องประกายดุจทองคำที่ถูกเผาให้ร้อน ประดับด้วยตาข่ายระฆังน้อย ๆ เสียงกึกก้องดังกังวานประหนึ่งเสียงเมฆคำราม เป็นรถแห่งชัยชนะ ผู้บดขยี้ศัตรู ครั้นเสด็จขึ้นรถนั้นแล้ว พระศรีกฤษณะจึงเริ่มเสด็จไปในกาลนั้น

तप्तheated, molten
तप्त:
Karana
TypeAdjective
Rootतप् (धातु) → तप्त (कृदन्त)
FormNeuter, Instrumental, Singular
चामीकरgold
चामीकर:
Karana
TypeNoun
Rootचामीकर (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Instrumental, Singular
आभेणwith splendor/shine
आभेण:
Karana
TypeNoun
Rootआभा (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Instrumental, Singular
किङ्किणीof small bells
किङ्किणी:
Adhikarana
TypeNoun
Rootकिङ्किणी (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Genitive, Singular
जालnet; mesh; array
जाल:
Karta
TypeNoun
Rootजाल (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Nominative, Singular
मालिनाwith a garland/series (i.e., adorned)
मालिना:
Karana
TypeAdjective
Rootमालिन् (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Instrumental, Singular
मेघof a cloud
मेघ:
Adhikarana
TypeNoun
Rootमेघ (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Genitive, Singular
निर्घोषof roaring; rumbling
निर्घोष:
Adhikarana
TypeNoun
Rootनिर्घोष (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Genitive, Singular
नादेनwith sound
नादेन:
Karana
TypeNoun
Rootनाद (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Instrumental, Singular
जैत्रेणvictorious; triumph-bringing
जैत्रेण:
Karana
TypeAdjective
Rootजैत्र (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Instrumental, Singular
अमित्रof enemies
अमित्र:
Adhikarana
TypeNoun
Rootअमित्र (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Genitive, Plural
धातिनाdestroying; striking down
धातिना:
Karana
TypeAdjective
Rootधातिन् (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Instrumental, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
Ś
Śrī Kṛṣṇa
R
ratha (chariot)
K
kiṅkiṇī (bells)
M
megha (thundercloud)

Educational Q&A

The verse highlights how outward magnificence (a radiant, victorious chariot) functions as a narrative symbol of strength and legitimacy: power meant to protect and prevail is portrayed as most meaningful when it serves a rightful mission rather than mere display.

Vaiśampāyana describes a splendid, battle-worthy chariot—golden in sheen, hung with tinkling bells, thundering like clouds—and states that Kṛṣṇa rides upon it to proceed on his journey at that moment.