Shloka 17
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
रथेन तेन वै कृष्ण उपारुह्मु ययौ तदा
rathena tena vai kṛṣṇa upāruhya yayau tadā |
แล้วพระกฤษณะเสด็จขึ้นประทับบนรถศึกนั้นและออกเดินทาง รถศึกส่องประกายดุจทองคำที่ถูกเผาให้ร้อน ประดับพู่ระย้าที่มีระฆังน้อย ๆ ห้อยอยู่ เสียงครืนครั่นของล้อดังก้องประหนึ่งเสียงคำรามอันลึกของเมฆ เป็นรถศึกเลื่องชื่อว่าทำลายศัตรูและประทานชัยชนะ ครั้นประทับบนรถนั้น พระกฤษณะจึงเสด็จไปในกาลนั้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores purposeful action supported by appropriate means: royal authority and martial preparedness are portrayed as instruments that, when rightly employed, enable decisive movement toward one’s objective. The imagery of splendour and power also hints at responsibility—such force is meant to secure order and victory, not mere display.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa mounts a renowned, brilliantly shining chariot—described with bells and a thunder-like rumble—and then departs. The focus is on the chariot’s formidable, victory-bringing character and Kṛṣṇa’s setting out upon it.