Shloka 7
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
इदानीमेव वै राजन् जरासंधो महीपति:,राजन्! अभी-अभी भूपाल जरासंध उन समस्त क्षत्रियकुलोंकी राजलक्ष्मीको लाँधकर राजाओंद्वारा सम्राटके पदपर अभिषिक्त हुआ है और वह अपने बल-पराक्रमसे सबपर आक्रमण करके समस्त राजाओंका सिरमौर हो रहा है
idānīm eva vai rājan jarāsandho mahīpatiḥ | rājan! abhī-abhī bhūpāla jarāsandhaḥ samasta-kṣatriya-kulānāṃ rāja-lakṣmīṃ lāṅghayitvā rājabhiḥ samrāṭ-pade 'bhiṣiktaḥ | sa ca sva-bala-parākramena sarvān ākrāmya sarveṣāṃ rājñāṃ śirasi sthita iva bhavati |
ข้าแต่มหาราช บัดนี้เองชราสันธะ ผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน ได้ก้าวล่วงศรีและลำดับแห่งราชวงศ์กษัตริย์ทั้งปวง แล้วได้รับการอภิเษกขึ้นสู่ฐานะ “สมราฏ” โดยบรรดากษัตริย์ทั้งหลายเอง อาศัยเพียงกำลังและเดชานุภาพของตน เขากดข่มและยกทัพรุกไล่ไปทั่ว จนประหนึ่งเป็นผู้สูงสุดเหนือราชาทั้งมวล—การผงาดขึ้นนี้มิได้ตั้งอยู่บนธรรม หากเป็นอำนาจครอบงำที่สั่นคลอนดุลแห่งราชธรรม
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how sheer power and political endorsement can elevate a ruler to imperial status even when it disregards rightful precedence (rāja-lakṣmī) of other Kṣatriya houses—raising an ethical question about legitimacy, restraint, and the dharmic limits of ambition.
Kṛṣṇa informs the king that Jarāsandha has just been anointed as an emperor by other rulers and is now aggressively asserting dominance over all, positioning himself as the foremost among kings and thereby becoming a major political-military threat.