Shloka 80
ततः किरीटी भृशमुग्रनि:स्वनं महाशरं सर्पविषानलोपमम् । अयस्मयं रौद्रमहास्त्रसम्भृतं महाहवे क्षेप्तुमना महामति:
tataḥ kirīṭī bhṛśam ugraniḥsvanaṃ mahāśaraṃ sarpaviṣānalopamam | ayasmayaṃ raudramahāstrasambhṛtaṃ mahāhave kṣeptumanā mahāmatiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—แล้วอรชุนผู้สวมมงกุฎ ผู้มีปัญญายิ่ง ในมหาสงครามนั้นตั้งใจจะขว้างศรใหญ่ยักษ์ใส่กัรณะ ศรนั้นคำรามด้วยเสียงน่าสะพรึง ทำด้วยเหล็ก ลุกโพลงดุจพิษงูและเพลิง และอัดแน่นด้วยอานุภาพมนตร์แห่งมหารौทรอาวุธอันน่ากลัว.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of warfare: even a righteous warrior may feel compelled to employ terrifying, mantra-empowered force when facing a formidable opponent. It invites reflection on proportionality, restraint, and the ethical cost of escalation—even when one believes one fights for dharma.
Sañjaya describes Arjuna preparing to launch a massive, iron arrow, charged with a fierce great astra, roaring loudly and likened to venom and fire—directed against Karṇa in the thick of the great battle.