Shloka 56
दिशश्चव सैन्यं च शितैरजिह्ागै: परस्पर प्रावृणुतां सुदंशितौ । जैसे पूर्वकालमें देवताओंका असुरोंके साथ संग्राम हुआ था, उसी प्रकार पाण्डवोंका कौरवोंके साथ युद्ध होने लगा। अर्जुन और कर्णके बाणोंसे वह अत्यन्त दारुण तुमुल युद्ध आरम्भ होनेपर वे दोनों कवचधारी वीर अपने पैने बाणोंसे परस्पर सम्पूर्ण दिशाओं तथा सेनाको आच्छादित करने लगे
sañjaya uvāca |
diśaś caiva sainyaṃ ca śitair ajihāgaiḥ parasparaṃ prāvṛṇutāṃ sudaṃśitau |
สัญชัยกล่าวว่า—วีรบุรุษทั้งสองผู้สวมเกราะมั่นคง ดุจมีเขี้ยวคม ต่างใช้ศรคมกริบประหนึ่งอสรพิษ ยิงโต้ตอบกันจนปกคลุมทั้งทิศทั้งกองทัพ ราวกับกาลก่อนที่เหล่าเทวะเคยปะทะอสูร บัดนี้ปาณฑพและเการพก็เข้าสู่ศึกอันน่าสะพรึงและอึกทึก และเมื่อการรบอันดุเดือดเริ่มขึ้นท่ามกลางห่าศรของอรชุนกับกรรณะ ก็ประหนึ่งว่าทั้งสนามรบถูกม่านศรปกคลุม กลายเป็นพายุแห่งอาวุธทั่วทั้งทุ่ง
संजय उवाच