Shloka 46
भीम: क्रोधाग्निरक्ताक्ष: क्रुद्धः काल इवाबभौ | उन महारथियोंके चलाये हुए बाणोंद्वारा चारों ओरसे रोके जानेपर भीमसेनकी आँखें क्रोधसे लाल हो गयीं और वे कुपित हुए कालके समान प्रतीत होने लगे
bhīmaḥ krodhāgniraktākṣaḥ kruddhaḥ kāla ivābabhau |
สัญชัยกล่าวว่า ดวงตาของภีมะแดงฉานดุจถูกไฟแห่งโทสะจุดขึ้น ครั้นกริ้วแล้วเขาประหนึ่งกาล (ความตาย) เอง แม้ถูกลูกศรที่มหารถีทั้งหลายยิงกั้นล้อมไว้รอบด้าน ความเดือดดาลของเขากลับยิ่งทวี
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger can transform a warrior into a force of blind inevitability—‘like Kāla’—suggesting both the terrifying power of wrath and the moral danger of being consumed by it, even within the framework of a dharma-yuddha.
Sañjaya describes Bhīma on the battlefield: despite being surrounded and restrained by volleys of arrows from great chariot-warriors, Bhīma’s eyes turn red with rage and he appears like Death itself, signaling an imminent, fearsome counterattack.