Shloka 95
जगर्जुरुच्चैर्बलवच्च विव्यधु: शरै: सुमुक्तिरितरेतरं पृथक् । शत्रुओंको तपानेवाले नरेश! हाथीसवार, घुड़सवार तथा रथी योद्धा विजय चाहते हुए स्वर्गलोकमें जानेके लिये उत्सुक हो शत्रुओंपर टूट पड़ते, उच्च स्वरसे गर्जते और अच्छी तरह छोड़े हुए बाणोंद्वारा एक-दूसरेको पृथक्-पृथक् गहरी चोट पहुँचाते थे || ९४ इ ।। शरान्धकारे तु महात्मभि: कृते महामृधे योधवरै: परस्परम् | चतुर्दिशो वै विदिशश्व पार्थिव प्रभा च सूर्यस्थ तमोवृताभवत्,महाराज! उस महासमरमें महामनस्वी श्रेष्ठ योद्धाओंने परस्पर छोड़े हुए बाणोंद्वारा घोर अन्धकार फैला दिया। चारों दिशाएँ, विदिशाएँ तथा सूर्यकी प्रभा भी उस अन्धकारसे आच्छादित हो गयीं
jagarjur uccair balavac ca vivyadhuḥ śaraiḥ sumuktair itaretaraṃ pṛthak | śarāndhakāre tu mahātmabhiḥ kṛte mahāmṛdhe yodhavaraiḥ parasparam | caturdiśo vai vidiśaś ca pārthiva prabhā ca sūryasya tamo-vṛtābhavat ||
พวกเขาคำรามกึกก้อง และด้วยกำลังมหาศาลก็แทงทะลุซึ่งกันและกันเป็นราย ๆ ด้วยศรที่ปล่อยอย่างแม่นยำ ครั้นในมหายุทธอันน่าสะพรึงนั้น เหล่ายอดนักรบผู้มีจิตใจสูงส่งยิงศรโต้กันจนเกิด “ความมืดแห่งศร”; โอ พระราชา ทั้งสี่ทิศ ทิศระหว่าง และแม้รัศมีแห่งสุริยะก็ถูกความมืดนั้นปกคลุม
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage underscores how unchecked martial fury can eclipse even natural order: the ‘darkness of arrows’ symbolizes the moral and cosmic obscuration that accompanies mass violence. It implicitly warns that prowess without restraint turns the battlefield into a realm where clarity (light) is lost.
Karna narrates the intensity of the fighting: warriors roar and shoot expertly, wounding one another. The volume of missiles becomes so dense that it is described as a literal darkness, covering all directions and even dimming the sun’s radiance.