Shloka 50
स समासाद्य संग्रामे भीम॑ भीमपराक्रमम् । वारयामास तं वीरो वेलेव मकरालयम्,महाराज! तब भाइयोंसे घिरा हुआ प्रतापी सुबलपुत्र शकुनि महान् युद्धके लिये उद्यत हो आगे बढ़ा। संग्राममें भयानक पराक्रमी भीमसेनके पास पहुँचकर उस वीरने उन्हें उसी तरह रोक दिया, जैसे तटकी भूमि समुद्रको रोक देती है
sa samāsādya saṅgrāme bhīmaṁ bhīmaparākramam | vārayāmāsa taṁ vīro veleva makarālayam, mahārāja |
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช วีรผู้นั้นเข้าประชิดภีมผู้มีเดชอันน่าสะพรึงในท่ามกลางศึก แล้วสกัดไว้ดุจฝั่งต้านทานมหาสมุทร อันเป็นที่อยู่แห่งมกรา”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restraint and counterbalance within warfare: even overwhelming power (Bhīma) can be checked by an opposing resolve, symbolized by the shore that limits the sea. It suggests that in kṣatriya conflict, strength is not absolute; boundaries are set by duty, strategy, and the presence of an equal or timely obstacle.
Sañjaya reports to the king that a warrior advances in the battle and reaches Bhīma, then stops his advance—likened to the coastline holding back the ocean. It marks a tactical moment where Bhīma’s momentum is halted by an opponent’s intervention.