Shloka 28
तत्र भारत भीमस्य बल दृष्टवातिमानुषम् | व्यभ्रमन्त रणे योधा: कालस्थेव युगक्षये,भारत! उस समय प्रलयकालीन कालके समान भीमसेनके अलौकिक बलको देखकर रणभूमिमें सारे योद्धा इधर-उधर भटकने लगे
tatra bhārata bhīmasya bala dṛṣṭvātimānuṣam | vyabhramanta raṇe yodhāḥ kālastha iva yugakṣaye, bhārata |
โอ ภารตะ! ณ ที่นั้น เมื่อเห็นพละกำลังอันเหนือมนุษย์ของภีมะ เหล่านักรบในสนามรบก็พากันสั่นคลอนและแตกกระเจิงด้วยความตระหนก ประหนึ่งสรรพชีวิตถูกกาลเวลาเข้าครอบงำในคราวสิ้นยุคยูกะ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how extraordinary power in war can overwhelm even seasoned fighters, and it frames that terror through the ethical-cosmic lens of Kāla (Time): human prowess and confidence collapse when confronted with forces that seem larger than human agency.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, on seeing Bhīma’s immense, seemingly superhuman strength, the warriors on the battlefield become disoriented and scatter, compared to beings thrown into confusion at the end of an age when Time brings dissolution.