Shloka 4
भीमस्य वाहाग्रयमुदारवेगं समनन्ततो बाणगणैर्निजषघ्नु: । तत: शरानापततो महात्मा चिच्छेद बाणैस्तपनीयपुड्खै:,वे भीमसेनके अत्यन्त वेगशाली श्रेष्ठ रथपर चारों ओरसे बाणसमूहोंद्वारा प्रहार करने लगे; परंतु महामनस्वी भीमसेनने अपने ऊपर आते हुए उन बाणोंको सुवर्णमय पंखवाले बाणोंद्वारा काट डाला
bhīmasya vāhāgrayam udāravegaṃ samanantato bāṇagaṇair nijaṣaghnur | tataḥ śarān āpatato mahātmā ciccheda bāṇais tapanīya-puṅkhaiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—พวกเขายิงกระหน่ำด้วยหมู่ศรจากทุกทิศใส่กองรถศึกชั้นหน้าอันรวดเร็วของภีม แต่ภีมเสนผู้มีใจยิ่งใหญ่ก็ใช้ศรของตนที่มีขนปีกทอง ตัดศรที่พุ่งเข้ามาหาเขาให้ขาดสิ้น
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in violent conflict, the text praises steadiness, alertness, and measured response: Bhīma does not lose control when surrounded; he meets danger with trained precision, reflecting the ideal of disciplined kṣatriya conduct.
Bhīma’s chariot-team/front is attacked from all directions by volleys of arrows. Bhīma then intercepts the incoming shafts, cutting them down with his own arrows described as having golden fletchings.