पृथ्वीपते! आज मैं कर्णको मारे बिना समरांगणसे नहीं लौटूँगा। इस सत्यके द्वारा मैं आपके दोनों चरण छूता हूँ ।। संजय उवाच इति ब्रुवाणं सुमना: किरीटिनं युधिष्ठिर: प्राह वचो बृहत्तरम् । यशो$क्षयं जीवितमीप्सितं ते जयं सदा वीर्यमरिक्षयं तदा,संजय कहते हैं--राजन्! ऐसी बातें कहनेवाले किरीटधारी अर्जुनसे युधिष्ठिरने प्रसन्नचित्त होकर यह महत्त्वपूर्ण बात कही--*वीर! तुम्हें अक्षय यश, पूर्ण आयु, मनोवांछित कामना, विजय तथा शत्रुनाशक पराक्रम--ये सदा प्राप्त होते रहें
sañjaya uvāca | iti bruvāṇaṃ sumanāḥ kirīṭinaṃ yudhiṣṭhiraḥ prāha vaco bṛhattaram | yaśo'kṣayaṃ jīvitam īpsitaṃ te jayaṃ sadā vīryam ari-kṣayaṃ tathā ||
สัญชัยกล่าวว่า ครั้นอรชุนผู้สวมมงกุฎกล่าวดังนั้นแล้ว ยุธิษฐิระผู้มีใจยินดีได้กล่าววาจาอันหนักแน่นว่า “โอ้วีรบุรุษ ขอให้เกียรติยศอันไม่เสื่อมสลายเป็นของเจ้า ขอให้อายุยืนยาวครบถ้วน ขอให้ความปรารถนาที่มุ่งหมายสำเร็จสมดังใจ ขอให้ชัยชนะอยู่กับเจ้าเสมอ และขอให้เดชานุภาพอันไม่ร่อยหรอซึ่งทำลายศัตรูสถิตในตัวเจ้า”
संजय उवाच
Even in a violent context, resolve is ethically framed through dharma: Arjuna’s determination is affirmed by Yudhishthira’s blessing, emphasizing righteous intention, steadfast courage, and the pursuit of victory without abandoning moral responsibility.
After Arjuna declares his firm intent not to return from the battlefield without slaying Karna, Yudhishthira responds with a solemn benediction—wishing him imperishable fame, long life, fulfilled aims, constant victory, and enemy-destroying valor.