Shloka 14
तुल्यो महात्मा तव कुन्ति पुत्रो जातो<दितेरविंष्णुरिवारिहन्ता । स्वेषां जयाय द्विषतां वधाय ख्यातो$मितौजा: कुलतन्तुकर्ता,“कुन्ति! तुम्हारा यह महामनापुत्र अदितिके गर्भसे प्रकट हुए शत्रुहन्ता भगवान् विष्णुके समान उत्पन्न हुआ है। यह अमितबलशाली बालक स्वजनोंकी विजय और शत्रुओंके वधके लिये प्रसिद्ध एवं अपनी कुलपरम्पराका प्रवर्तक होगा
tulyo mahātmā tava kuntī-putro jāto 'diter aviṣṇur ivārihantā | sveṣāṃ jayāya dviṣatāṃ vadhāya khyāto 'mitaujāḥ kulatantukartā ||
สัญชัยกล่าวว่า “โอ้กุนตี บุตรผู้มีมหาจิตของท่านได้บังเกิดเสมอด้วยพระวิษณุผู้ปราบศัตรู ผู้ถือกำเนิดจากครรภ์ของอทิติ เขามีพละกำลังหาประมาณมิได้ จักเลื่องลือว่าเป็นผู้ยังชัยแก่พวกพ้องและยังความพินาศแก่ศัตรู อีกทั้งจักสถาปนาและสืบต่อสายสกุลของตน”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal kingship and kṣatriya responsibility: extraordinary power is ethically oriented toward protecting one’s own community, defeating aggression, and sustaining the rightful continuity of the family line—an ideal reinforced by comparing the hero to Viṣṇu as protector and foe-slayer.
Sañjaya, reporting events and character assessments, praises Kuntī’s son as divinely comparable in martial potency and purpose: he is foretold/recognized as famed for ensuring his side’s victory, destroying enemies in battle, and establishing the family’s dynastic continuity.