Shloka 39
कर्णस्य सेनापत्याभिषेकः | Karṇa’s Consecration as Commander-in-Chief
(पाण्ड्यराजश्च विक्रान्तो बलवान् बाहुशालिना | अश्वत्थाम्ना हतस्तत्र गमितो वै यमक्षयम् ।।) अपने बाहुबलसे सुशोभित होनेवाले अश्व॒त्थामाने बलवान् एवं पराक्रमी पाण्ड्यराजको मारकर यमलोक पहुँचा दिया । एते चान्ये च बहव: पाण्डवानां महारथा: । हता द्रोणेन विक्रम्य यन्मां त्वं परिपृच्छसि,ये तथा और भी बहुत-से पाण्डव महारथी, जिनके बारेमें आप मुझसे पूछ रहे थे, द्रोणाचार्यके द्वारा बलपूर्वक मार डाले गये
sañjaya uvāca |
pāṇḍyarājaś ca vikrānto balavān bāhuśālinā |
aśvatthāmnā hataḥ tatra gamito vai yamakṣayam ||
ete cānye ca bahavaḥ pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ |
hatā droṇena vikramya yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi ||
สัญชัยกล่าวว่า—ที่นั่น พระราชาแห่งปาณฑยะผู้กล้าหาญและทรงพลัง ถูกอัศวัตถามันผู้เลื่องชื่อด้วยกำลังแขนสังหาร และถูกส่งไปยังยมโลก และมหารถีฝ่ายปาณฑพอีกเป็นอันมาก—ซึ่งท่านถามข้าพเจ้าอยู่—ก็ถูกโทรณะสำแดงเดชสังหารในสนามรบ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethical reality of war: even renowned heroes fall when violence escalates. It implicitly warns that martial prowess, when driven by wrath and rivalry, leads swiftly to death and collective loss, pressing the listener to reflect on dharma amid conflict.
Sañjaya reports to the blind king (Dhṛtarāṣṭra) that Aśvatthāman has slain the Pāṇḍya king and that many other Pāṇḍava great warriors—those Dhṛtarāṣṭra is asking about—have been killed in battle by Droṇa through sheer prowess.