Shloka 110
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
हस्त्यश्वरथपत्तीनां व्रातान् निध्नन्तमर्जुनम् | सुदक्षिणादवरज: शरवृष्टया भ्यवीवृषत्,तब हाथी, घोड़े, रथ और पैदलोंके समूहोंका संहार करनेवाले अर्जुनपर काम्बोजराज सुदक्षिणका छोटा भाई अपने बाणोंकी वर्षा करने लगा
hasty-aśva-ratha-pattīnāṁ vrātān nidhnantam arjunam | sudakṣiṇād avarajaḥ śara-vṛṣṭyābhyavīvṛṣat ||
ครั้นอรชุนกำลังฟันทำลายหมู่กองช้าง ม้า รถศึก และทหารราบเป็นอันมาก อนุชาของสุทักษิณะ กษัตริย์แห่งกัมโพชะ ก็ระดมยิงศรเป็นห่าฝนใส่อรชุนอย่างไม่หยุดยั้ง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya-world logic of the battlefield: overwhelming force is met by immediate counterforce. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between necessary martial duty and the escalating cycle of violence that war unleashes.
Arjuna is actively destroying large formations—elephants, cavalry, chariots, and infantry. In response, Sudakṣiṇa of Kāmboja’s younger brother launches a concentrated counterattack by showering Arjuna with arrows.