Shloka 79
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
सततं च त्वमश्रौषीर्वचनं द्रोणभीष्मयो: । अवध्यौ वदत: कृष्णौ संनिधौ च महीक्षिताम्,तुमने समस्त भूपालोंके समीप द्रोणाचार्य और भीष्मकी कही हुई बातें सदा सुनी हैं। वे दोनों श्रीकृष्ण और अर्जुनको अवध्य बताया करते थे
satataṁ ca tvam aśrauṣīr vacanaṁ droṇa-bhīṣmayoḥ | avadhyau vadataḥ kṛṣṇau sannidhau ca mahīkṣitām ||
เจ้าฟังถ้อยคำของโทรณะและภีษมะอยู่เนือง ๆ ต่อหน้าบรรดากษัตริย์ที่ชุมนุมกัน เขาทั้งสองประกาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า พระกฤษณะและอรชุนเป็นผู้ “อวธยะ”—มิอาจถูกสังหาร เป็นผู้ไม่อาจปราบได้ เพื่อเตือนเหล่าผู้ครองแผ่นดินอย่าได้ก่อเวรอย่างหุนหันต่อสองท่านผู้มีเดชานุภาพและการคุ้มครองอันยิ่งใหญ่
काक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of seasoned elders’ counsel in war: when authoritative warriors like Droṇa and Bhīṣma repeatedly warn that certain opponents are ‘avadhya’ (effectively unassailable), wise rulers should restrain pride and avoid actions that ignore proven judgment and lead to needless ruin.
A speaker (identified here as ‘Kāka’) reminds the listener that, in the assembly of kings, Droṇa and Bhīṣma had often stated that Kṛṣṇa and Arjuna cannot be overcome. The remark functions as a pointed reminder of what the leadership already knows about the formidable power and protection surrounding that pair.