Shloka 18
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
तान् सो$भिपत्य जिज्ञासु: क एषां श्रेष्ठभागिति,तमाद्दयत दुर्बद्धि: पताव इति पक्षिणम् । फिर वह जूठनपर घमंड करनेवाला कौआ इन हंसोंमें सबसे श्रेष्ठ कौन है? यह जाननेकी इच्छासे उड़कर उनके पास गया और दूरतक उड़नेवाले उन बहुसंख्यक हंसोंमेंसे जिस पक्षीको उसने श्रेष्ठ समझा, उसीको उस दुर्बुद्धिने ललकारते हुए कहा--“चलो, हम दोनों उड़ें!
tān so’bhipatya jijñāsuḥ ka eṣāṃ śreṣṭhabhāg iti | tam ādadāya durbuddhiḥ patāv iti pakṣiṇam ||
สัญชัยกล่าวว่า—ด้วยความใคร่รู้ว่า “ในหมู่นี้ผู้ใดเลิศที่สุด ได้ส่วนอันประเสริฐ?” อีกาผู้เขลาจึงบินเข้าไปหา เหล่าหงส์ผู้บินไกลมีมากมาย มันเลือกตัวที่เห็นว่ายอดเยี่ยมแล้วท้าทายว่า “มาเถิด เราสองจงบินแข่งกัน!”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse critiques arrogance and shallow judgment: the crow, puffed up and lacking discernment, presumes it can challenge the best among the swans. It warns that pride without true merit leads to reckless rivalry and humiliation.
Sañjaya narrates an illustrative episode: a crow approaches a flock of swans to find the ‘best’ among them and then provocatively challenges that chosen swan to a flying contest.