Shloka 22
Kṛpa’s Archery Display; Śikhaṇḍin Checked; Suketu Slain; Dhṛṣṭadyumna–Kṛtavarmā Clash (कृपशौर्य–पार्षतहार्दिक्ययुद्धम्)
सिंहं केसरिणं क्रुद्धमतिक्रम्याभिनर्दसे । शृगाल इव मूढस्त्वं नूसिंहं कर्ण पाण्डवम्
saṁjaya uvāca | siṁhaṁ kesariṇaṁ kruddham atikramyābhinardase | śṛgāla iva mūḍhas tvaṁ nṛsiṁhaṁ karṇa pāṇḍavam ||
สัญชัยกล่าวว่า “โอ กรรณะ เจ้าเขลาแท้; ดุจสุนัขจิ้งจอกที่ดูหมิ่นสิงห์แผงคอผู้กำลังพิโรธแล้วส่งเสียงหอน ฉันใด เจ้าก็โอหังคำรามหลังจากล่วงเกินปาณฑพผู้เป็น ‘สิงห์ท่ามกลางมนุษย์’ คืออรชุน ผู้ทรงเดชและลุกโชนด้วยโทสะ ฉันนั้น”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse condemns empty bravado and misjudgment in war: boasting after disregarding a truly formidable opponent is folly. Ethical valor is measured by discernment and restraint, not loud self-assertion.
Sañjaya addresses Karṇa, rebuking him for roaring with confidence while ignoring the danger posed by Arjuna. He uses a sharp simile: Karṇa is like a jackal howling after insulting an enraged lion.