Shloka 22
Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
पाण्डुपुत्रस्य सैन्यानि कुरु सर्वाणि भस्मसात् | 'पुरुषप्रवर! तुम्हारी जय हो। कल्याण हो। अब तुम जाओ और पाण्डुपुत्रकी सारी सेनाओंको भस्म करो ।। ततस्तूर्यसहस्राणि भेरीणामयुतानि च
pāṇḍuputrasya sainyāni kuru sarvāṇi bhasmasāt | puruṣapravara! tubhyāṁ jayo bhavatu, kalyāṇaṁ bhavatu | adya tvaṁ yāhi pāṇḍuputrasya sarvāḥ senā bhasmasāt kuru || tataḥ tūryasahasrāṇi bherīṇām ayutāni ca
จงเผากองทัพทั้งปวงของโอรสแห่งปาณฑุให้เป็นเถ้าถ่านเถิด โอ้บุรุษผู้ประเสริฐที่สุด ขอชัยชนะจงเป็นของท่าน ขอความเป็นมงคลจงมีแก่ท่าน บัดนี้จงออกไปและทำกองทัพปาณฑพทั้งสิ้นให้เป็นเถ้าถ่าน ครั้นแล้วแตรศึกนับพันและกลองศึกนับหมื่นก็กึกก้องขึ้น
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral dissonance of war: auspicious blessings and honorific praise are voiced alongside a command for total destruction. It invites reflection on how rhetoric of victory can mask the ethical weight of violence, a recurring tension in the Mahābhārata’s dharma-discourse.
Sañjaya reports a command or exhortation directed to a leading warrior—urging him to burn the Pāṇḍavas’ forces to ashes—followed immediately by the sounding of vast numbers of trumpets and drums, signaling mobilization and heightened battle fervor.