Shloka 806
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
आरुरोह तदा स्थाणुर्धनुषा कम्पयन् परान् । तब विष्णु, चन्द्रमा और अग्निसे उत्पन्न हुए उस बाणको हाथमें लेकर महादेवजी अपने धनुषके द्वारा शत्रुओंको कम्पित करते हुए उस रथपर चढ़ गये
āruroha tadā sthāṇur dhanuṣā kampayan parān | tad viṣṇu-candra-māgni-sambhūtaṁ taṁ bāṇaṁ haste gṛhītvā mahādevaḥ sva-dhanuṣā śatrūn kampayan ratham ārūḍhavān ||
ภีษมะกล่าวว่า “แล้วสถานุ (พระศิวะ) ผู้ทำให้ศัตรูสะท้านด้วยคันศรของพระองค์ ก็เสด็จขึ้นสู่รถศึก ครั้นทรงถือศรซึ่งกล่าวกันว่าอุบัติจากพระวิษณุ พระจันทร์ และพระอัคนีไว้ในพระหัตถ์ พระมหาเทพก็ทรงสั่นคลอนแนวทัพศัตรูด้วยคันศรของพระองค์เอง ให้ความหวาดหวั่นแผ่ซ่านไปทั่ว”
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how overwhelming power—especially when framed as divinely sanctioned—can decide outcomes by breaking an enemy’s resolve. Ethically, it highlights that in epic warfare, victory is not only physical but also psychological, and that divine forces are invoked as guardians of a larger dharmic order.
Bhīṣma narrates that Śiva (Sthāṇu/Mahādeva) mounts a chariot, holding a special arrow described as originating from Viṣṇu, the Moon, and Agni. With his bow he makes the opposing forces tremble, signaling the arrival of a formidable divine combatant and weapon.