Shloka 70
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
तथैव वेदाश्षतुरो हयाग्रया धरा सशैला च रथो महात्मन: । नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी हरो योद्धा सारथिनाभिलक्ष्य:
tathaiva vedāś caturō hayāgryā dharā saśailā ca ratho mahātmanaḥ | nakṣatravaṃśānugato varūthī haro yoddhā sārathinābhilakṣyaḥ ||
“ฉันนั้นแล วีททั้งสี่เป็นอาชาไนยของมหาตมะผู้นั้น และแผ่นดินพร้อมขุนเขาเป็นรถอันโอฬารของท่าน มีธงเป็นหมู่ดาวนักษัตรและประดับด้วยเครื่องคุ้มกัน พระหระ (ศิวะ) ประทับบนรถนั้นในฐานะนักรบผู้ขับรถศึก—แต่กลับไม่ปรากฏสารถีผู้ใด”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic metaphor to portray divine, self-sufficient power: Śiva is imagined as a supreme warrior whose chariot is the very earth, whose horses are the Vedas, and whose banner is the starry host—suggesting that ultimate authority transcends ordinary human supports (even a visible charioteer).
In Karṇa Parva, Duryodhana is describing an awe-inspiring, symbolic vision of Lord Śiva as a chariot-warrior. He highlights the grandeur of the divine war-vehicle and notes the striking detail that no charioteer can be seen, emphasizing Śiva’s extraordinary nature.