Shloka 51
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
तस्मिन् शरे तिग्ममन्युं मुमोचासहामी श्वरः । भग्वज्धिरोमन्युभवं क्रोधाग्निमतिदुः:सहम्
tasmin śare tigmamanyuṁ mumocāsahāmīśvaraḥ | bhṛgv-aṅgiro-manyubhavaṁ krodhāgnim atiduḥsaham ||
ในลูกศรนั้น พระมหิศวรผู้ทรงฤทธิ์อันยากจะต้านทานได้ทรงปลดปล่อยและสถิต “พิโรธอันคมกริบ” ของพระองค์ลงไป อีกทั้งเพลิงแห่งความกริ้วอันสุดจะทนทาน—ซึ่งบังเกิดจากความเดือดดาลของฤๅษีภฤคุและอังคิรส—ก็ถูกบรรจุไว้ในนั้น
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger, when empowered and weaponized, becomes a consuming force—like a fire—capable of overwhelming restraint and discernment. Ethically, it warns that reliance on wrath (even when framed as divine power) intensifies destruction and clouds dharmic judgment in war.
Duryodhana describes a missile (arrow) into which Maheśvara (Śiva) has infused fierce, unbearable wrath—likened to an intolerable fire of anger—so that the weapon carries extraordinary destructive potency, associated with the seers Bhṛgu and Aṅgiras.