Shloka 157
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
एवमेतत् पुरावृत्तं तदा कथितवानृषि: । भार्गवो5पि ददौ दिव्यं धनुर्वेदं महात्मने
evam etat purāvṛttaṃ tadā kathitavān ṛṣiḥ | bhārgavo 'pi dadau divyaṃ dhanurvedaṃ mahātmane ||
ทุรโยธนะกล่าวว่า “ใช่แล้ว เรื่องในกาลก่อนเป็นเช่นนั้นจริงดังที่ฤๅษีได้เล่าไว้ในครั้งนั้น และภารควก็มอบ ‘ธนุรเวท’ อันเป็นวิทยาการศรศักดิ์สิทธิ์แก่ท่านมหาตมะ—ศิลปะสงครามอันพิสดารที่ยกย่องนักรบให้สูงส่ง แต่ก็ทดสอบด้วยว่าเขาจะใช้พลังนั้นอย่างไรในเบ้าหลอมแห่งธรรมของสงคราม”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the transmission of potent knowledge (Dhanurveda) through revered teachers and ancient testimony, implying an ethical burden: divine skill is not merely power to win, but a responsibility that reveals a warrior’s character in war.
Duryodhana refers to an earlier, well-known account narrated by a sage, and adds that Bhārgava (Paraśurāma) also granted the ‘divine’ Dhanurveda to a great-souled recipient—contextually pointing to the lineage of martial instruction behind formidable warriors.