Shloka 1366
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
आराधयिततवान् शर्व बहून् वर्षगणांस्तदा । दुर्योधन कहता हैं--तदनन्तर परशुरामने बहुत वर्षोतक तपस्या
ārādhayitavān śarvaṁ bahūn varṣa-gaṇāṁs tadā |
ทุรโยธนะกล่าวว่า “ครานั้นเขาบำเพ็ญอาราธนาพระศรวะ (พระศิวะ) เป็นเวลาหลายปี” ด้วยตบะ การสำรวมอินทรีย์ การข่มใจ พิธีบูชา การถวายเครื่องสักการะ โหมะ และการสวดมนต์ภาวนา เขาจึงทำให้พระศิวะทรงพอพระทัย—ด้วยวินัยและภักติอันยาวนาน
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring principle that spiritual attainments and worldly power often arise from prolonged self-discipline and devotion; ethically, the epic warns that such acquired power must be governed by dharma, otherwise it becomes a cause of ruin.
Duryodhana is describing a figure who, at that time, propitiated Śiva (Śarva) over a long span of years—setting up the context for how extraordinary favor, weapons, or boons may have been obtained through sustained worship.