Karṇa’s advance against the Pāṇḍava host; Arjuna’s clash with the Saṃśaptakas (कर्णस्य पाण्डवसेनाप्रवेशः—अर्जुनस्य संशप्तकसंप्रहारः)
अवध्यत्वं च ते राजन् सर्वभूतस्य सर्वदा । सहिता वरयामासु: सर्वलोकपितामहम्,निबोध मनसा चात्र न ते कार्या विचारणा । दुर्योधन बोला--मद्रराज! मैं पुन: आपसे जो कुछ कह रहा हूँ, उसे सुनिये। प्रभो! पूर्वकालमें देवासुर-संग्रामके अवसरपर जो घटना घटित हुई थी तथा जिसे महर्षि मार्कण्डेयने मेरे पिताजीको सुनाया था, वह सब मैं पूर्णरूपसे बता रहा हूँ। राजर्षिप्रवर! आप मन लगाकर इसे सुनिये, इसके विषयमें आपको कोई अन्यथा विचार नहीं करना चाहिये तप उग्र॑ समास्थाय नियमे परमे स्थिता: । उस समय देवताओंने दैत्योंको परास्त कर दिया था, यह हमारे सुननेमें आया है। राजन! दैत्योंके परास्त हो जानेपर तारकासुरके तीन पुत्र ताराक्ष, कमलाक्ष और विद्युन्माली उग्र तपस्याका आश्रय ले उत्तम नियमोंका पालन करने लगे
avadhyatvaṃ ca te rājan sarvabhūtasya sarvadā | sahitā varayāmāsuḥ sarvalokapitāmaham, nibodha manasā cātra na te kāryā vicāraṇā |
ทุรโยธนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ‘ขอให้พระองค์ทรงเป็นผู้มิอาจถูกสังหารได้ตลอดกาล โดยสรรพสัตว์ทั้งปวง’—ดังนี้พวกเขาพร้อมใจกันขอพรจากปิตามหะแห่งสรรพโลก (พรหมา) จงเข้าใจด้วยจิตอันมั่นคง อย่าได้กังขาเลย”
दुर्योधन उवाच
The verse emphasizes resolute acceptance of a strategic assurance: Duryodhana urges the king to hold firmly in mind the granted protection (invulnerability) and not to weaken resolve through hesitation or second-guessing.
In the Karṇa Parva context, Duryodhana addresses the Madra king (Śalya), invoking an earlier boon-granting episode involving Brahmā to persuade him of assured protection and to prevent him from doubting the claim.