Shloka 37
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
स शरीघार्दितो नागो भीमसेनेन संयुगे | गृहरमाणो5पि नातिष्ठद् वातोद्धूत इवाम्बुद:
sa śarīghārdito nāgo bhīmasenena saṁyuge | gṛhīyamāṇo 'pi nātiṣṭhad vāto'ddhūta ivāmbudaḥ || tato 'nyaṁ ratham āsthāya vidhivat kalpitaṁ punaḥ | kekayānāṁ mahat sainyaṁ vyadhamat sātyakiḥ śaraiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ช้างผู้ยิ่งใหญ่นั้นถูกฝนศรของภีมเสนทิ่มแทงจนระทม ต่อให้ฉุดรั้งก็ไม่อาจหยุดนิ่งได้ ดุจเมฆที่ถูกลมพัดไล่ให้เคลื่อนต่อไป แล้วสาตยกิขึ้นสู่รถศึกคันอื่นซึ่งจัดเตรียมตามพิธีและระเบียบแห่งการศึก (วิธี) ก่อนแล้ว จึงเริ่มกวาดล้างกองทัพใหญ่ของชาวเคกยะด้วยศรของตน
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war’s disorder, the text highlights two contrasting truths: uncontrolled momentum (the elephant swept like a wind-driven cloud) and the insistence on disciplined action (Sātyaki remounts a properly prepared chariot). It suggests that duty and procedure are upheld as ethical anchors amid violence.
Bhīma’s arrow volleys panic and drive an elephant-lord so that it cannot be restrained. Immediately after, Sātyaki mounts a newly readied chariot and begins routing the large Kekaya force with his arrows.