Mahabharata 7.204.87 — Drona Parva, Adhyaya 204, Shloka 87
जगाम ससुरस्तूर्ण ब्रह्माणं प्रभुमव्ययम् । तदनन्तर स्तम्भित हुई भुजाके साथ ही देवताओंसहित इन्द्र तुरंत ही वहाँसे अविनाशी भगवान् ब्रह्माजीके पास गये ।।
jagāma sa-surās tūrṇaṁ brahmāṇaṁ prabhum avyayam | tadanantaraṁ te taṁ praṇamya śirasā prūcuḥ prāñjalayas tadā | “brahman! pārvatyāḥ kroḍe bālarūpa-dhārī eko ’dbhutaḥ prāṇī āsīt; taṁ dṛṣṭvāpi vayaṁ naivainaṁ pratyabhijñātum aśaknumaḥ” ||
ครั้นแล้วอินทราพร้อมหมู่เทพก็รีบไปเฝ้าพรหม ผู้เป็นเจ้าอันไม่เสื่อมสลาย ครั้นถึงแล้วต่างก้มเศียรนอบน้อม ประนมมือกราบทูลว่า “ข้าแต่พรหม ในตักของพระนางปารวตีมีสรรพสิ่งอัศจรรย์หนึ่งในรูปเด็ก แม้ได้เห็นแล้วพวกข้าก็มิอาจรู้ได้ว่าแท้จริงผู้นั้นคือผู้ใด”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Even exalted beings must practice humility and seek guidance from higher wisdom when faced with realities beyond their understanding; reverence and inquiry are portrayed as ethical strengths, not weaknesses.
Indra and the other gods, perplexed by a wondrous child-form being seen in Parvati’s lap, rush to Brahma, bow respectfully, and ask him to explain the identity and nature of what they witnessed.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.