Shloka 2
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति उपालम्भः
Bhīṣma’s Reproof to Duryodhana
संजय उवाच इरावन्तं तु निहतं संग्रामे वीक्ष्य राक्षस: । व्यनदत् सुमहानादं भैमसेनिर्घटोत्कच:,संजय बोले--राजन्! इरावानको युद्धभूमिमें मारा गया देख भीमसेनका पुत्र राक्षस घटोत्कच बड़े जोरसे सिंहनाद करने लगा
sañjaya uvāca | irāvantaṃ tu nihataṃ saṅgrāme vīkṣya rākṣasaḥ | vyanadat sumahānādaṃ bhaimasenir ghaṭotkacaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา! ครั้นเห็นอิราวันถูกสังหารในสนามรบแล้ว ฆโฏตฺกจ ผู้เป็นยักษ์บุตรแห่งภีมเสน ก็เปล่งมหานาทอันกึกก้อง ดุจราชสีห์คำราม
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the emotional and ethical intensity of war: death on the battlefield provokes powerful responses, and a warrior’s duty (kṣatriya-dharma) often channels grief into renewed resolve—yet it also underscores the tragic cost of conflict and the inevitability of mortality.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Irāvān has been slain in the battle; witnessing this, Ghaṭotkaca—Bhīma’s rākṣasa son—utters a thunderous roar, marking a dramatic escalation in the combat mood.