Shloka 32
Chapter 89: Bhīma dispatched to protect Ghaṭotkaca amid escalating engagements
तत्राक्रन्दो महानासीत् तावकानां महात्मनाम् | वध्यतां समरे राजन् पार्षतेन महात्मना,राजन! महामना धृष्टद्युम्न समरांगणमें जब आपके योद्धाओंका वध कर रहे थे, उस समय उन महामनस्वी वीरोंका आर्तक्रन्दन बड़े जोरसे सुनायी देता था
tatrākrando mahān āsīt tāvakānāṁ mahātmanām | vadhyatāṁ samare rājan pārṣatena mahātmanā ||
ข้าแต่พระราชา เมื่อมหาตมะผู้เป็นโอรสแห่งปฤษตะ (ธฤษฏทยุมน์) กำลังสังหารวีรชนผู้สูงใจของพระองค์ในสนามรบ ณ ที่นั้นได้บังเกิดเสียงคร่ำครวญอันใหญ่หลวงขึ้นในหมู่ไพร่พลของพระองค์
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the human cost of war: even “great-souled” warriors, when struck down, give rise to collective lamentation. It implicitly highlights the ethical weight of kṣatriya warfare—heroism and duty coexist with suffering and grief.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭadyumna (called Pārṣata) is killing the Kaurava fighters on the battlefield, and the intense cries of distress from those warriors are heard as they fall.