Shloka 29
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
एवंविध॑ कार्मुकभीमनाद- मदीनवत् सत्पुरुषोत्तमा भ्याम् । ददर्श लोक: कुरुसूंजयाश्न तद् द्वैरथं भीष्मधनंजयाभ्याम्
evaṃvidhaṃ kārmuka-bhīma-nādaṃ dainyavat satpuruṣottamābhyām | dadarśa lokaḥ kuru-sṛñjayaiś ca tad dvairathaṃ bhīṣma-dhanañjayābhyām || bāṇa-vegam atītasya tathābhyāśam upeyuṣaḥ | tvaran senāpatiḥ kruddho bibheda gadayā śiraḥ ||
ดังนี้แล โลกพร้อมด้วยเหล่ากุรุและศฤญชัยได้ประจักษ์ศึกประลองรถระหว่างภีษมกับธนัญชัย อันกึกก้องด้วยเสียงดีดคันธนูอันน่าสะพรึง และไร้เงาแห่งความอ่อนแอ ครั้นเมื่อผู้บุกคนหนึ่งฝ่ากระแสศรเข้ามาใกล้ยิ่งนัก แม่ทัพธฤษฏทยุมน์ก็เร่งรุดด้วยโทสะ ฟาดด้วยคทาจนศีรษะแตกออก
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kṣatriya-dharma in battle: steadfastness without dejection, and swift, decisive action to neutralize an immediate threat. It also frames war as a public moral spectacle—seen by ‘the world’—where courage and resolve are tested.
Sañjaya describes a dramatic chariot-duel between Bhīṣma and Arjuna, whose bows resound fiercely as they fight without faltering. In the same battle flow, an enemy closes in past the arrow-storm, and the commander Dhṛṣṭadyumna quickly strikes him down by splitting his head with a mace.