Shloka 28
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तथैव भीष्माहतमन्तरिक्षे महास्त्रजालं कपिराजकेतो: । विशीर्यमाणं ददृशुस्त्वदीया दिवाकरेणेव तमो5भिभूतम्
sañjaya uvāca |
tathaiva bhīṣmāhatam antarīkṣe mahāstrajālaṃ kapirājaketoḥ |
viśīryamāṇaṃ dadṛśus tvadīyā divākareṇeva tamo 'bhibhūtam ||
ฉันนั้นแล กองทัพของท่านได้เห็นในนภา ข่ายมหาศาสตราวุธที่อรชุนผู้มีธงพญาวานรปล่อยออกไป ถูกภีษมตีโต้จนแตกกระจาย—ดุจความมืดถูกสุริยันขับไล่ และนักรบเชื้อสายปัญจาละผู้หนึ่งก็พุ่งเข้ามาด้วยใจเป็นปฏิปักษ์ มือกุมดาบคมกริบ กายสวมเกราะ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how disciplined mastery and steadfast resolve can dismantle even a seemingly overwhelming assault. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s war-world: power is met by counter-power, and brilliance in battle—like sunlight—both protects one side and exposes the tragic cost of conflict.
Sañjaya reports that Arjuna unleashes a vast aerial barrage of powerful weapons, but Bhīṣma strikes it down so that it breaks apart in the sky. The Kaurava soldiers witness this dispelling, compared to the sun driving away darkness.