Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
संजय कहते हैं--भारत! जब रात बीती और प्रभात हुआ
sañjaya uvāca | drōṇibhūriśravāḥ śalyaś citrasenaś ca māriṣa | putraḥ sāyamanes caiva saubhadraṃ paryavārayan ||
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่มหาราช! อัศวัตถามา บุตรแห่งโทรณะ ภูริศรวา ศัลยะ จิตรเสน และบุตรของสายมนะ—ทั้งหมดนั้นได้ล้อมสุภัทราบุตร อภิมันยุ ผู้เป็นเศาภัทร ไว้โดยรอบ และสกัดการรุกคืบของเขาไว้
संजय उवाच
The verse highlights how power can be marshalled collectively against a single opponent, raising questions of fairness and kṣatriya-ethics in war. It prepares the reader to reflect on where strategy ends and adharma begins when many restrain one, especially a younger warrior.
Sañjaya reports to the king that several prominent Kaurava-side warriors—Aśvatthāmā, Bhūriśravā, Śalya, Citrasena, and Sāyamana’s son—encircle Abhimanyu (Subhadrā’s son) and prevent him from moving forward, setting up the ensuing combat episode.