Shloka 1136
गौरुडव्यूह-रचना तथा अर्धचन्द्र-प्रत्यव्यूह
Garuḍa Array and the Ardhacandra Counter-Formation
जगाम धरणीं बाणो महाशनिरिव ज्वलन् । उस समय देवताओं
sañjaya uvāca | jagāma dharaṇīṃ bāṇo mahāśanir iva jvalan |
ศรนั้นลุกโพลงดุจวชิระอันยิ่งใหญ่ แล้วพุ่งลงสู่พื้นพิภพ ในขณะนั้นแม้เหล่าเทพ คันธรรพ์ ปีศาจ นาค และยักษ์รากษสก็ได้ประจักษ์—ว่าศรนั้นสว่างวาบดุจวชิระ เจาะทะลุเกราะและหัวใจของศเวตะผู้มีกำลังมหาศาล ก่อนจะจมลึกลงในแผ่นดิน
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the fragility of embodied power in war: even the strongest warrior with armor can be struck down instantly. It evokes an ethical reflection on the catastrophic force unleashed in battle and the inevitability of death when adharma-driven violence escalates.
Sañjaya describes a blazing arrow that pierces Śveta’s armor and heart and then buries itself in the earth. The event is portrayed as so extraordinary that beings across realms—gods, Gandharvas, Piśācas, Nāgas, and Rākṣasas—witness it.