Shloka 71
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
श्रुतायुस्तु ततः क्रुद्ध: फाल्गुने: समरे हयान् । निजघान गदाग्रेण ततो युद्धमवर्तत,यह देख श्रुतायुषने भी रुष्ट होकर रणभूमिमें अर्जुनपुत्र इरावानके घोड़ोंको अपनी गदाकी चोटसे मार डाला। तत्पश्चात् उन दोनोंमें खूब जमकर युद्ध होने लगा
śrutāyus tu tataḥ kruddhaḥ phālguneḥ samare hayān | nijaghāna gadāgreṇa tato yuddham avartata ||
สัญชัยกล่าวว่า—แล้วศรุตายุสก็โกรธจัด ในสนามรบได้ใช้ปลายกระบอง (คทา) ฟาดสังหารม้าศึกของฟาลคุนิ (อิราวาน โอรสอรชุน) จากนั้นการประจัญบานอันดุเดือดก็อุบัติขึ้นระหว่างทั้งสอง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies conflict: a single destructive act—killing an opponent’s horses—triggers an immediate escalation into a sustained duel, illustrating the moral danger of wrath even within the warrior code.
Sañjaya reports that Śrutāyus, enraged, strikes down the horses of Phālguni (Arjuna) with his mace; as a result, the encounter sharpens into a fierce, direct battle between them.