Shloka 3
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
आसीत् किलकिलाशब्दस्तलशड्खरवै: सह । जज्षिरे सिंहनादाश्न शूराणां प्रतिगर्जताम्,तल और शंखोंकी ध्वनिके साथ सैनिकोंका किलकिल शब्द गूँज उठा। एक-दूसरेके प्रति गर्जना करनेवाले शूरवीरोंके सिंहनाद होने लगे
āsīt kilakilāśabdas talaśaṅkharavaiḥ saha | jajñire siṃhanādāś ca śūrāṇāṃ pratigarjatām ||
พร้อมกับเสียงกลองมือและเสียงสังข์ ก็เกิดเสียงโห่ร้องอึกทึกของกองทัพ; เหล่าวีรชนที่ตะโกนท้าทายกันและกัน ต่างเปล่งสิงหนาทกึกก้อง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily builds the ethical atmosphere of impending conflict: collective excitement and aggressive pride can swell into a force that drives people toward violence. It implicitly cautions that war is not only weapons but also the contagious psychology of rivalry and provocation.
Sañjaya describes the battlefield soundscape: drums and conches resound, soldiers shout, and warriors exchange roaring challenges, producing lion-like cries that signal the armies’ readiness to engage.