Shloka 9
Dvīpa–Sāgara–Parvata Varṇana and Svarbhānu
Rāhu) Graha-pramāṇa (Dvīpas, Oceans, Mountains, and Astral Measures
शरदंष्टो धनुर्वक्त्र: खड्गजिह्नलो दुरासद: । नरसिंह: पिता ते5द्य पाज्चाल्येन निपातित:,जो मनुष्योंमें सिंह थे, बाण ही जिनकी दाढ़ें थीं, धनुष जिनका फैला हुआ मुख था, तलवार ही जिनकी जिह्ला थी और इसीलिये जिनके पास पहुँचना किसीके लिये भी अत्यन्त कठिन था, वे ही आपके पिता भीष्म आज पांचालराजकुमार शिखण्डीके द्वारा मार गिराये गये
sañjaya uvāca | śarad-aṁṣṭro dhanur-vaktraḥ khaḍga-jihvalo durāsadaḥ | nara-siṁhaḥ pitā te 'dya pāñcālyena nipātitaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—บิดาของท่าน ภีษมะ ผู้เป็นดุจราชสีห์ท่ามกลางมนุษย์ มีศรเป็นดั่งเขี้ยว มีคันธนูเป็นดั่งปากอ้า มีดาบเป็นดั่งลิ้น จึงยากยิ่งจะเข้าถึงในสนามรบ—บัดนี้ถูกเจ้าชายแห่งปัญจาละ คือศิขัณฑิน โค่นลงแล้วในวันนี้
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity and inevitability within war: even the most venerable protector can be brought down when dharma, vows, and battlefield constraints intersect. It invites reflection on how power is limited by ethical commitments and destiny.
Sañjaya informs Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma has been felled on the battlefield, attributing the fall to the Pāñcāla prince (Śikhaṇḍin). The imagery portrays Bhīṣma as a near-unstoppable warrior, making his downfall a major turning point.