Shloka 23
नच सम ते रुजं चक्रुः पितुस्तव जनेश्वर । स्मयमानस्तु गाजड़ेयस्तान् बाणाञज्जगृहे तदा,परंतु जनेश्वर! उसके चलाये हुए वे बाण आपके ताऊके शरीरमें कोई घाव या वेदना नहीं उत्पन्न कर पाते थे। गंगानन्दन भीष्म उस समय मुसकराते हुए उन बाणोंकी चोट सह रहे थे
na ca sama te rujaṃ cakruḥ pitus tava janeśvara | smayamānas tu gāṅgeyas tān bāṇān ajjagṛhe tadā ||
แต่ข้าแต่มนุษยาธิปไตย ศรเหล่านั้นมิได้ก่อบาดแผลหรือความเจ็บปวดแก่พระปิตุลาเลย ในเวลานั้น ภีษมะโอรสแห่งคงคา ยิ้มสงบและรับแรงกระทบของศรเหล่านั้นไว้
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights heroic endurance and steadiness in dharma: Bhīṣma remains unshaken and even smiles while bearing attacks, embodying disciplined composure amid violence and adversity.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the arrows shot at Bhīṣma fail to cause him pain or injury; Bhīṣma, smiling, receives and withstands the volleys during the battle.