Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम्,उस युद्धमें हमने अर्जुनके हाथोंकी अद्भुत फुर्ती देखी, जैसे हवा बादलोंको छिलन्न-भिन्न कर देती है, उसी प्रकार बहुत-से योद्धाओंद्वारा की हुई उस दुःसह बाण-वर्षाका उन्होंने अकेले ही निवारण कर दिया
tatrādbhutam apaśyāma bībhatsor hastalāghavam | yathā vāyur ghanān chinnabhinnaṃ karoti tathā bahubhir yoddhaiḥ kṛtaṃ duḥsahaṃ bāṇa-varṣaṃ sa eko ’pi nivārayām āsa ||
ในศึกนั้น เราได้เห็นความอัศจรรย์แห่งความว่องไวของมือบีภัตสุอรชุน ดุจลมฉีกกระชากหมู่เมฆให้แตกกระจาย เขาเพียงผู้เดียวก็สกัดห่าศรอันยากต้านที่นักรบมากมายระดมยิงมาได้
संजय उवाच
Even within warfare, disciplined mastery and presence of mind can function ethically as restraint: Arjuna’s skill is portrayed not merely as aggression but as the capacity to protect and to prevent overwhelming harm.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna displayed astonishing dexterity, single-handedly countering a fierce, collective barrage of arrows from many opposing warriors—likened to wind shredding clouds.