Shloka 36
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
अपश्यस्त्वं तं तदा घोररूपं सर्वे वै त्वां ददृशुर्दर्शनीयम् । यस्माद् भीत: प्राञ्जलिस्त्वं महर्षि- मागच्छेथा: शरणं दानवघ्न,दानवदलन देवराज! आपने उस समय उस घोररूपधारी दानवको देखा था और अन्य सब लोगोंने आपकी ओर भी दृष्टिपात किया था। उस अवसरपर भयके कारण आपकी जो दशा हुई थी, वह देखने ही योग्य थी। आप उस दानवसे भयभीत हो हाथ जोड़कर महर्षि च्यवनकी शरणमें गये थे
śakra uvāca | apaśyastvaṃ taṃ tadā ghorarūpaṃ sarve vai tvāṃ dadṛśur darśanīyam | yasmād bhītaḥ prāñjalistvaṃ maharṣi-m āgacchethāḥ śaraṇaṃ dānavaghna ||
โอ้ราชาแห่งเทวะ ผู้ปราบทานวะ! ครั้งนั้นท่านได้เห็นทานวะผู้มีรูปอันน่าสะพรึงกลัว และผู้คนทั้งปวงก็หันมามองท่านด้วย—สภาพของท่านยามหวาดหวั่นนั้นช่างน่าดูยิ่งนัก เพราะความกลัว ท่านจึงประนมมือเข้าหามหาฤๅษีจยวันเพื่อขอพึ่งพาเป็นที่ลี้ภัย
शक्र उवाच
Educational Q&A
Even the mighty can be overtaken by fear; in such moments, humility and seeking rightful refuge—especially in the protection of a realized sage—are portrayed as appropriate and ethically sound responses.
Śakra (Indra) recalls an incident where a terrifying being appeared. Indra was visibly frightened, and others noticed his condition. In fear, he approached a great sage for protection, highlighting the sage’s spiritual authority and protective role.