Shloka 19

Babhruvāhana’s Lament and Appeal for Expiation (प्रायश्चित्त-याचना)

Devanagari script

वैशम्पायन उवाच ततो विलप्य विरता भर्तु: पादौ प्रगृह् सा । उपविष्टा भवद्‌ दीना सोच्छवासं पुत्रमीक्षती,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर विलाप करके उससे विरत हो चित्रांगदा अपने पतिके दोनों चरण पकड़कर दीनभावसे बैठ गयी और लंबी साँस खींच- खींचकर अपने पुत्रकी ओर भी देखने लगी

Transliteration

vaiśampāyana uvāca | tato vilapya viratā bhartuḥ pādau pragṛhya sā | upaviṣṭā bhavad dīnā socchvāsaṃ putram īkṣatī ||

Translation

ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ครั้นแล้วนางคร่ำครวญจนสงบเงียบ ก็โอบกุมพระบาทของสวามีไว้ แล้วทรุดนั่งด้วยความทุกข์อันสิ้นหนทาง ถอนลมหายใจยาว ๆ สะอื้นขาดเป็นช่วง ๆ และเหลียวมองบุตรของตนครั้งแล้วครั้งเล่า

Word by Word

वैशम्पायनःVaiśampāyana

उवाचsaid

ततःthen/thereafter

विलप्यhaving lamented

विरताceased/desisted

भर्तुःof (her) husband

पादौtwo feet

प्रगृह्यhaving grasped/held

साshe

उपविष्टाsat down/was seated

अभवत्became/was

दीनाwretched/dejected

सोच्छ्वासम्with heavy sighs

पुत्रम्son

ईक्षतीlooking at

Speaker

वैशम्पायन उवाच

Characters & Entities

Vaiśampāyana

Janamejaya

Citrāṅgadā

husband (bhartṛ)

son (putra)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes