Shloka 19
Janmaveśma-praveśa and Uttarā’s Śaraṇāgati
Entry into the Birth-Chamber and Uttarā’s Appeal
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुन: । प्रपन्ना मामियं चेति दयां कर्तुमिहाहसि,“महाबाहो! तुम यह समझकर कि यह मेरी बहिन है अथवा जिसका बेटा मारा गया है, वह दुखिया है अथवा शरणमें आयी हुई एक दयनीय अबला है, मुझपर दया करने योग्य हो”
svāseti vā mahābāho hataputreti vā punaḥ | prapannā mām iyaṃ ceti dayāṃ kartum ihārhasi ||
โอ้มหาพาหุ ไม่ว่าท่านจะมองนางว่าเป็นน้องสาวของข้า หรือเป็นหญิงผู้ทุกข์ระทมเพราะบุตรถูกสังหาร หรือเป็นผู้มาขอพึ่งพิงอยู่ในความคุ้มครองของข้า—ไม่ว่าท่านจะเห็นเช่นไร ที่นี่ท่านก็ควรแสดงความเมตตาต่อนาง.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse urges dharmic compassion: a powerful person should protect and show mercy to one who is vulnerable—especially a bereaved mother or anyone who has sought refuge—regardless of other considerations.
Vaiśampāyana reports an appeal addressed to a warrior (“mighty-armed one”), asking him to treat a woman with kindness by viewing her as a sister, as a mother grieving a slain son, or as a supplicant who has come for protection.