Shloka 146
Yudhiṣṭhira’s Procession, Encampment (Niveśa), and Auspicious Timing for Ritual Action
प्रसाद्यार्थमवाप्स्यामो नून॑ वाग्बुद्धि कर्मभि: | “हम बुद्धि, वाणी और क्रियाद्वारा आराधनापूर्वक देवाधिदेव महादेव तथा उनके अनुचरोंको प्रसन्न करके निश्चय ही उस धनको प्राप्त कर लेंगे
prasādārtham avāpsyāmo nūnaṁ vāg-buddhi-karmabhiḥ |
“เราจักได้มันแน่นอนเพื่อขอพระกรุณา ด้วยวาจา ปัญญา และการกระทำของเรา. เมื่อบูชาพระมหาเทวะ ผู้เป็นเทพเหนือเทพทั้งปวง พร้อมทั้งบริวารของพระองค์ด้วยความเคารพ และทำให้ท่านทั้งหลายพอพระทัยแล้ว เราจักได้ทรัพย์นั้นโดยแน่แท้”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that success—especially the gaining of desired wealth or outcomes—should be sought through winning divine grace by aligning speech, discernment, and action in reverent worship, rather than through mere force or cunning.
The narrator (Vaiśampāyana) reports a resolve: they will please Mahādeva (Śiva) and his attendants through devoted propitiation using word, thought, and deed, and thereby surely obtain the sought-after wealth.